Hastanede Yatan Yabancı Hastasının Çocuklarına Baktı

Türklerin misafirperverliğiyle ilgili şimdiye kadar pek çok hikaye işitmişizdir. Hazır olun, onlara dokunaklı bir tane daha eklenmek üzere. Adresimiz İstanbul. Tatil için 3 küçük çocuğuyla ülkemize gelen Shiman Wright isimli ABD vatandaşı bir sabah uyandığında karnında inanılmaz bir ağrı hissetti. Hastaneye gittiğinde apendisit teşhisi konulan ve ameliyata girip bir süre hastanede kalması gereken Wright, sağlığından önce çocuklarının nerede kalacağını düşünmeye başladı. O anda imdadına Azerbeycan asıllı doktor Ulvi Abdullayev yetişti.

Dean, Bilal ve Uweis isimli çocuklarıyla birkaç haftalık tatil için İstanbul’a gelen Shiman Wright yaşadığı ağır karın ağrısı nedeniyle soluğu önce eczanede ardından hastanede aldı. Muayenenin ardından Genel Cerrahi Uzmanı Dr. Ulvi Abdullayev tarafından apendisit teşhisi konulan Wright’ın ameliyat edilmesi gerekiyordu. Üstelik ameliyat sonrasında da birkaç gün hastanede kalacaktı. Wright’ın aklına düşen ilk endişe çocuklarıyla alakalıydı. Yabancı bir ülkede çocuklarını kime emanet edeceğini düşünürken kendisi de bir baba olan Dr. Ulvi, çocuklara kendisinin bakabileceğini söyledi. Bu durum üzerine gözyaşlarını tutamayan Wright, şunları söyledi:

Türkiye’de bu şekilde ameliyat olacağım hiç aklıma gelmezdi. Hastanedeki ilk müdahalenin ardından doktor burada uzun süre kalma ihtimalim olduğunu da söyleyince sağlığımdan önce çocuklarımı düşündüm. Sonuçta yabancı bir ülkedeyiz, çocuklarımı bırakacağım biri yok ve kimseye kolay kolay güvenemezsiniz. Ama doktor Ulvi beye içten içe güven duydum ve çocuklarımın onda kalmasına izin verdim.

4 ve 5 yaşlarındaki çocuklarına çok bağlı olduğunu söyleyen Wright, şunları ekledi:

Hastanede kaldığım süre boyunca doktor bey beni hiç kırmadı. Sürekli çocuklarımı yanıma getirdi. Mesaisi bitip eve gidiyor dinlenmesi gereken zamanda beni çocuklarımla buluşturuyordu. Bu benim için çok değerli.

Güzel yürekli doktorumuz Ulvi, olayla ilgili şunları söyledi:

Hastanın yanında 3 çocuğu vardı. Yaşları küçüktü ve yerlerinde duramıyorlardı. Hastamız ağrısına rağmen bir yandan da onlarla ilgilenmeye çalışıyordu. Kontrolleri yapıldıktan sonra hastaya durumunu anlattık, hastaneye yatması gerektiğini söyledik. O arada hasta kendinden çok çocuklarını düşündü. Türkiye’ye seyahat için gelmişler, burada yakınları da yoktu. Ne yapacağımızı düşünürken bir baba olarak empati yaptım ve çocukları kendi evime götürmek istedim. Eşimin de buna hayır demeyeceğini biliyordum.  Önce hastane yönetimine danıştım ve olumlu yanıt aldım. Hastanın yatışını yaptıktan sonra çocukları alıp eve götürdüm.

“Komşularımız Bize Çok Destek Oldu.”

3 yaşındaki bir kızı olan Ulvi, olayları şu şekilde anlattı:

Yolda çocuklara birkaç gün bizde kalacaklarını anlatmıştım. Eve girdiğimizde kızım biraz şaşırdı. İlk başta biraz kültür çatışması yaşadık.Özellikle eşim yemek konusunda neyi sevip neyi sevmeyeceklerini bilemedi. Ama çok çabuk alıştık. Zaten ilk gün çok yorgunlardı hemen uyudular. Çocukları eve bıraktıktan sonra hastaneye dönüp babalarına bilgi verdim ve o iyileşene kadar bizimle kalabileceklerini bir sorun olmayacağını söyledim. O anda Shiman gözyaşlarını tutamadı. Bir gün sonra ameliyat gerçekleşti ve hastamız 3 gün hastanede kaldı. Bu süreçte çocuklar hep bizimleydi. Uygun oldukça onları babalarının yanına götürdüm, gidemediğimizde görüntülü konuştuk. Evde ise kızım, komşularımızın aynı yaşlardaki çocukları ve misafirlerimiz hep birlikte oynadılar, oyuncaklarını paylaştılar. Komşularımız da 3 gün boyunca bize çok destek oldu, çocukları hep beraber sahiplendik.

İkili bundan sonraki süreçte de görüşmeye devam edeceklerini belirtti.

 

 

 

 

Paylaş